PET و ارزیابی فعالیت مغز در اختلال دوقطبی مطالعه ای است که توسط پژوهشگران در تاریخ ۳ نوامبر ۲۰۲۲،منتشر شد.

در این مطالعه، توسط پت اسکن، تراکم ناقل دوپامین در بیماران زیر مورد بررسی قرار گرفت:

  • بیماران مبتلا به اختلال دوقطبی
  • افرادی با شیدایی فعلی
  • مبتلایان به مانیا که اخیرا بهبود یافتند

نتایج تحقیقات در JAMA Psychiatry منتشر شد و اسکن هسته ای مغز، نشان داد:

“شیدایی در بیماران مبتلا به اختلال دوقطبی ممکن است با سطوح کم انتقال دهنده دوپامین (DAT) مرتبط باشد”.

می توانید اطلاعات بیشتر در مورد این تحقیق را در ادامه و در سایت انجمن علمی پزشکی هسته ای ایران، بخوانید.

PET و ارزیابی فعالیت مغز

تیمی به سرپرستی دکتر لاکشمی یاتام از دانشگاه کلمبیا در ونکوور، کانادا، تحقیقی را به شیوه زیر، انجام دادند:

تصویربرداری PET از تراکم مغزی DAT در بیماران مبتلا به اختلال دوقطبی با شیدایی فعلی و اخیراً بهبود یافته در مقایسه با افراد سالم مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

این گروه دریافتند که چگالی کمتر DAT با شدت علائم شیدایی مرتبط است.

محققان خاطرنشان کردند: «این اولین مطالعه PET است که انتقال دوپامینرژیک را در نمونه‌ای از بیماران مبتلا به شیدایی ارزیابی کرد.»

بیماران مبتلا به اختلال دوقطبی و شیدایی

اختلال دو قطبی نوعی اختلال عاطفی عمده یا اختلال خلقی است که با اپیزودهای شیدایی یا هیپومانیک (تغییر در خلق و خوی طبیعی فرد همراه با حالات پرانرژی) تعریف می شود.

این نوسانات معمولا هفته ها یا ماها طول میکشد و با شدت های متفاوتی، دیده می شود:

خلق افسرده: احساس شدید افسردگی

شیدا: احساس شادمانی بسیار و ناامیدی

خلق مختلط: به عنوان مثال خلق افسرده همراه با بیقراری و فعالیت بیش از اندازه ناشی از شیدائی.

اختلال دو قطبی معمولاً در سنین ۱۵ تا ۲۴ سالگی ظاهر می شود و در طول زندگی ادامه دارد.

بندرت ممکن است بیماری در کودکان خردسال یا بزرگسالان بالای ۶۵ سال دیده شود.

 

علائم شیدایی در اختلال دو قطبی

  • افکار گسسته و بسیار سریع (مسابقه ای)
  • سرخوشی
  • تحریک پذیری نامناسب
  • رفتار اجتماعی نامناسب
  • افزایش میل جنسی
  • افزایش سرعت یا میزان صدا
  • به طور قابل توجهی انرژی افزایشی
  • قضاوت ضعیف و ریسک پذیری
  • کاهش نیاز به خواب به دلیل انرژی زیاد

PET و ارزیابی فعالیت مغز در اختلال دوقطبی در این مطالعه

مطالعات قبلی نشان دادند که شیدایی در بیماران مبتلا به اختلال دوقطبی با بیش فعالی دوپامین در مغز مرتبط است.

ناقلین دوپامین نقش مهمی در تنظیم این فعالیت دارند. اما دقیقاً چگونگی انجام آنها نامشخص است.

برای کشف این ارتباط، یاتهام و همکارانش بیماران مبتلا به اختلال دوقطبی را از یک مرکز  مراقبتی، وارد مطالعه کردند.

این تحقیق شامل ۲۶ بیمار مبتلا به اختلال دوقطبی (۹ با شیدایی فعلی و ۱۷ با شیدایی اخیرا بهبود یافته) و ۲۱ فرد سالم همسان بود.

شرکت کنندگان در مطالعه تحت تصویربرداری PET با رادیو ردیاب کربن-۱۱ دی-ترئو-متیل فنیدات قرار گرفتند.

رادیوردیاب به DAT متصل می شود و چگالی آن را در مناطقی از مغز که در عملکردهای احساسی و رفتاری دخیل هستند، نشان می دهد.

PET و ارزیابی فعالیت مغز

تصویر PET و ارزیابی فعالیت مغز:

مناطقی که در آن پتانسیل اتصال غیرقابل جابجایی کربن-۱۱ دی-ترئو-متیل فنیدیت به طور قابل توجهی کمتر بود. 

نتایجی که حاصل شد

نتایج نشان داد که اتصال رادیو ردیاب DAT در بیماران مبتلا به اختلال دوقطبی در نواحی زیر ه طور قابل توجهی کمتر بود:

  • پوتامن راست
  • هسته اکومبنس مغز
  • پوتامن چپ

کاهش اتصال در بیماران مبتلا به مانیا کنونی گسترده‌تر و بارزتر بود، در حالی که در بیماران مبتلا به شیدایی که اخیراً بهبود یافته‌اند، اتصال کمتری در جسم مخطط چپ داشتند.

نویسندگان نوشتند:

این یافته‌ها نشان می‌دهد که شیدایی با کاهش تراکم DAT و شیدایی فروکش‌شده با سطوح DAT مرتبط است که تقریباً در افراد بدون اختلال دوقطبی وجود دارد.

محققان خاطرنشان کردند که این مطالعه با فرضیه بیش فعالی دوپامین در مورد شیدایی مطابقت دارد.

زیرا انتظار می رود کاهش DAT منجر به افزایش سطح دوپامین سیناپسی با افزایش بعدی در انتقال دوپامین شود.

نویسندگان نتیجه گرفتند: «تحقیقات آینده در این زمینه باید بر روی تعیین چگونگی تغییر چگالی DAT در افسردگی، شیدایی و اوتیمیا تمرکز کند» 

 

منبع: auntminnie