FDG-PET اسکن همان اسکن PET است که در آن از مقدار کمی از داروهای رادیو اکتیو یا ردیاب استفاده می شود.

با این رادیوداروها می توان تفاوت بین بافت سالم و بافت های غیرسالم را نتشخیص داد.

رایج ترین رادیو دارو برای این نوع تصویربرداری، (FDG (fluorodeoxyglucose است.

بنابراین گاهی اوقات پت اسکن را با نام  FDGPET می نامند.

اسکن کلیه یکی از اسکن های پزشکی هسته ای است که در این مطالعه، بقای بیماران سرطان آدرنال را پیش بینی می کند.

نتایج این تحقیق در 8 سپتامبر 2022 در مجله آمریکایی جراحی ( American Journal of Surgery)، منتشر شد.

“اسکن PET با رادیو ردیاب F-18 FDG ممکن است بقای کلی بیماران مبتلا به سرطان قشر آدرنال را پیش بینی کند.”

 

مطالعه جدیدی در زمینه سرطان آدرنال با FDG-PET اسکن

گروهی از جراحان دانشگاه هاروارد در بوستون، جذب رادیو ردیاب توسط تومورها را در اسکن های اولیه FDG-PET مورد بررسی قرار دادند.

گروه مورد مطالعه 26 بیماری بودند که سرطان قشر آدرنال آنها تشخیص داده شده بود.

آنها دریافتند که حداکثر مقادیر جذب استاندارد حداکثر (SUVmax) (Standardized uptake value) با نرخ پایین بقا،مرتبط است.

دکتر متیو نهس،نوشت: این مهم است زیرا کارسینوم قشر غدد فوق‌کلیوی، در حالی که به طور کلی پیش آگهی ضعیفی دارد، درجه قابل توجهی از ناهمگونی در نتیجه و شاخص های پیش آگهی دارد.

کارسینوم قشر آدرنال

کارسینوم قشر آدرنال (ACC) یک نوع سرطان تهاجمی با پیامدهای ضعیف است.

ACC تومورهائى نادر هستند و به بافت‌هاى اطراف تهاجم مى‌کند، حدود نيمى از بيماران در زمان تشخيص، متاستاز (ريه، کبد، و جاهاى ديگر) دارند.

از هر یک میلیون نفر یک یا دو نفر به آن مبتلا می‌شوند. این بیماری بیشتر در افراد بالغ و در دوره‌ی میان‌سالی اتفاق می‌افتد.

مرحله‌ی بیماری درسرطان قشر غدد فوق‌کلیوی هم مانند سرطان‌های دیگر دارای چند عامل تعیین کننده است:

  • اندازه‌ی تومور غدد فوق‌کلیوی
  • میزان آسیب به بافت‌های اطراف
  • انتقال بیماری به گره‌های لنفاوی یا اندام‌های دورتر

 

چرا در کارسینوم قشر آدرنال، FDG-PET اسکن مهم است؟

این بیماری در مراحل اولیه قابل درمان است اما هنگام تشخیص تنها 30 درصد از افراد بیماریشان به غدد فوق‌کلیوی محدود شده است.

زیرا این تومورها سال‌ها پس از رشدشان قابل تشخیص می‌باشند، بنابراین آن‌ها فرصت کافی برای حمله به اندام‌های مجاور را پیدا می کنند.

جراحی و در برخی موارد رادیوتراپی درمان اصلی است.

درک اینکه چه مدت ممکن است بیماران پس از تشخیص بر اساس معیارهای کمی زنده بمانند، اطلاعات کلیدی را برای برنامه ریزی درمان فراهم می کند.

تحقیقات با کمک FDG-PET اسکن

در این مطالعه، محققان اسکن‌های FDG-PET بیست و شش بیمار مبتلا به ACC را که در بوستون بین سال‌های 2000 تا 2019 درمان شده بودند، تجزیه و تحلیل کردند.

مقادیر SUVmax یا از گزارش‌های رادیولوژی، یا توسط رادیولوژیست هایی که تصویربرداری را بررسی کردند، تعیین شده است.

  • 20 بیمار (76.9٪) تحت عمل جراحی قرار گرفتند
  • 5 بیمار (19.2٪) تحت عمل جراحی قرار نگرفتند
  • 1 بیمار وضعیت جراحی نامشخص (3.8٪) داشت.
  • میانگین پیگیری برای هر آزمودنی، 1204 روز بود.

FDG-PET اسکن

 

نتایج تحقیقات

طبق یافته‌ها، میانگین SUVmax (محدوده، 0.5-31.9) برای کل گروه 8.4 بود.

محققان نوشتند که گروه‌ها به گروه‌های SUVmax بالا (≥ 8.4) و پایین (< 8.4) تقسیم شدند که با مقایسه بعدی، تفاوت آماری معنی‌داری در بقای کلی داشتند.

گروه SUVmax بالا بقای کمتر (متوسط ​​479 روز یا 15.7 ماه) پیش‌آگهی ضعیف‌تری در مقایسه با همتایان خود با SUVmax کم تجربه می‌کنند (متوسط ​​1490 روز یا 48.6 ماه) .

دکتر متیو نهس و همکارانش نتیجه گرفتند:

“کاوش های بیشتر با مطالعات آینده نگر در مورد کاربرد پارامترهای کمی از FDG-PET/CT برای بیماران مبتلا به ACC شناخته شده یا مشکوک، ضروری است.”

 

منبع: auntminnie