گزارش موردی، یکی از بهترین راه های شناخت علوم پزشکی است و در پزشکی هسته ای، اسکن های هسته ای را می توان بعنوان این گزارش ها، مورد استفاده قرار داد.

در اولین مورد بررسی، به سراغ اسکن استخوان رفتیم و خواستیم تا دکتر سید کاظم رضوی رئیس انجمن علمی پزشکی هسته ای، آن را به زبانی ساده بیان کنند.

 

خلاصه گزارش موردی

تشخیص:

انفارکتوس استخوان.

تاریخچه مختصر:

پسر ۱۸ ساله با کم خونی داسی شکل و درد پای چپ.

تصاویر:

 

گزارش موردی 1

تصاویر قدامی و خلفی کل بدن. با تاخیر ۱۸ ساعته (تصویر اصلی (iw))

 

گزارش موردی 1

تصاویر قدامی و خلفی کل بدن پس از تزریق رادیودارو دوم (تصویر دوم (bm))

 

گزارش موردی 1

نماهای نقطه ای در مقایسه توزیع دو رادیودارو (تصویر سوم (bm))

 

شرح حال کامل گزارش موردی اسکن استخوان:

  • مرد ۱۸ ساله
  • سابقه کم خونی سلول داسی شکل (بیماری هموگلوبین SS)
  • سابقه یک هفته ای درد در ناحیه تیبیای چپ
  • تعداد گلبول های سفید خون ۲۸۰۰۰ در لیتر
  • ESR 60 میلی متر در ساعت
  • تب

 

دلیل درخواست اسکن هسته ای برای این گزارش موردی

برای کمک به افتراق استئومیلیت (عفونت استخوان) از انفارکتوس استخوان (سیاه شدن استخوان)، بیمار جهت انجام اسکن هسته ای، معرفی شد.

تصاویر قدامی و خلفی کل بدن (تصویر اصلی) به همراه تصاویر نقطه‌ای اضافی از پای چپ (تصویر سوم، ردیف دوم) حدود ۱۸ ساعت پس از تزریق In-111 labeled leukocytes، به‌دست آمد.

پس از تکمیل تصویربرداری از پای چپ، تصویربرداری از توزیع مغز استخوان در پای چپ با تزریق Tc-99m sulfur colloid  انجام شد (تصویر سوم، ردیف ۱).

بیمار بین تصویربرداری In-111 WBC و تصویربرداری Tc-99m SC پای چپ، حرکتی نکرد.

در نهایت تصاویر Tc-99m sulfur colloid قدامی و خلفی کل بدن به دست آمد (تصویر دوم).

 

کدام رادیودارو ها در این گزارش موردی، استفاده شدند؟

  1. mCi In-111 labeled autologous leukocytes
  2. mCi Tc-99m sulfur colloid

 

نتایج

تفاوت قابل توجهی در توزیع فعالیت مغز در تصاویر In-111 WBC و تصاویر Tc-99m SC وجود ندارد.

به طور خاص، در هر دو مجموعه تصویر، مناطق کانونی فعالیت غایب در تیبیای پروگزیمال چپ و در یک سوم دیستال درشت نی چپ دیده می شود.

فعالیت طبیعی مغز با هر دو رادیودارو در قسمت میانی سمت چپ درشت نی مشاهده می شود.

این یافته ها با استئومیلیت درشت نی سازگار نیست و به احتمال زیاد نشان دهنده انفارکتوس قسمت های پروگزیمال و دیستال تیبیای چپ است.

هر دو تصویر In-111 WBC و Tc-99m SC فعالیتی را در ترقوه راست و سر بازو چپ نشان می دهند که با انفارکتوس های قبلی سازگار است.

فعالیت ناهمگن در ستون فقرات کمری تحتانی نیز احتمالاً نشان دهنده انفارکتوس قبلی است.

عدم تجسم طحال با هر دو رادیودارو

هپاتومگالی (بزرگی کبد) خفیف مشاهده می شود.

 

سخن آخر

در بیماران مبتلا به کم خونی سلول داسی شکل که با درد مراجعه می کنند، اغلب از نظر بالینی، تمایز بین انفارکتوس استخوان و استئومیلیت دشوار است.

در این شرایط اغلب از اسکن هسته ای استخوان استفاده می شود.

بیمار با آب رسانی (هیدراتاسیون) و symptomatic treatment (درمان حمایتی)، بهبود یافت.

 

منبع: gamma.wustl